இதழ்கள்

"பூக்கள் நிறைந்த வனங்களை விடவும்
நிரந்தரமானவை பாலைகள்
விரல் வழி வெம்மை உணர்ந்தபடி
கரிப்பேறிய கோடுகளோடு பயணிக்கிறேன்"
திரு அனிதா, உங்களின் கவிதை நடையும் வீரியமிக்க வார்த்தைகளும் வெகு அருமை
பாராட்டுக்கள்
- கென் -

ரொம்ப வலிக்கும் வரிகள்.

எழுதக் காத்திருப்பதைவிட எழுதியதைச் சரியாக புரிந்துகொள்ள கூடிய வாசகனுக்காக அதிகம் காத்திருக்க வேண்டியிருக்கிறது, நம்பிக்கையோடு.

"கரிப்பேறிய கோடுகள்" என்ற வார்த்தைப் பிரயோகம் அட! என்று சொல்ல வைத்தது.

அனிதா,

வெறுமையை ஆழமாக அனுபவிக்க முடிகிறது உங்கள் கவிதையில்.ஆனால்,மன்னிக்கவும்,எனக்கு ஒரு சந்தேகம்.. புரிந்து கொள்ளும் முதல் வாசகனுக்கான காத்திருப்பு இப்படிப்பட்ட வெறுமையைத் தருமா ?

காத்திருங்கள் காத்திருங்கள்.

புரிந்துகொள்ளக் கூடிய வாசகர்கள் நிறைய வருவர்..

என்னைப் போலவே...

azagaaana kavithai

மிக அருமை.. ஆழம் பொதிந்த வார்த்தைகள்..